Worldtravelling

woensdag 7 oct.

Om 4.45 u. op en snel douchen. Nog te vroeg voor een ontbijt buffet, snel een krentebolletje naar binnengewerkt tijdens het opruimen van de hotelkamer. Om 5.30 u. met de taxi naar Schiphol. Om 7.05 u, vertrek met een airbus van Swiss via Zurich en Nairobi naar Dar es Salaam. Aankomst in Dar es Salaam om 20.10 u. ( local time ) waar de taxi van het Hotel Protea Courtyard klaar stond. Een extreme vochtige warmte slaat als een benauwde deken om je heen. Snel weer een douche in het hotel en dan naar bed, want de volgende dag word ik opgehaald door Mr. Mwamasika om 5.30 u.

donderdag 8 oct.

Mwamasika, de directeur van de Ilemi School, stond al om 5.15 u. in de lounge van het hotel op me te wachten. Het weerzien was weer allerhartelijkst: ik was weer opgenomen in de stam. ( tribal member ) Snel naar het busstation waar de bus om 6.15 u. zou vertrekken op de enige weg van Dar es Salaam naar Zambia. Een afgedankte Chinese bus ( Yutong )  baant zich een weg door de enorme menigte rondom het busstation. Het duurt zeker 20 minuten voordat we richting “voorsteden” van Dar es Salaam rijden. De scherpe tegenstelling tussen moslims en christenen tekent zich ook hier af. Op de vele bussen staat met grote letters: De Islam verovert de wereld of : Op God kun je vertrouwen en Jezus houdt van jou. De bus is afgeladen vol en hopelijk gaan we niet allemaal naar Mbeya ongeveer 900 km verder. Het is zeer warm en vochtig, er zijn veel wegopbrekingen – we rijden door het zand en ademen een mengeling van stof-en zandwolken in en daarbij ook nog de zwarte walm van de vrachtwagens en bussen die voor ons rijden. Geen airco maar wel open ramen! Naast de vele wegopbrekingen hebben we te maken met de vele nutteloze politie controles en weegbruggen. Om 20.45 u. kwamen na 2 stops van enkele minuten aan in Mbeya. Een warm onthaal door de familie Mwamasika, leerkrachten waaronder de headmaster die een dag later tijdens mijn informatie sessie m.b.t. het Vehicle Project, de eerste verschijnselen kreeg van Malaria Tropica, de ergste vorm van malaria. Tegenover het busstation aan de weg Dar es Salaam – Zambia stond het Mbeya Golden City Hotel waar ik zou overnachten. Alle hotels worden aan deze extreem drukke weg gebouwd en dat blijkt ‘s nachts niet mee te vallen. ( zie foto’s ) Foto 54 is vanuit mijn slaapkamer genomen.

Volledig album bekijken

vrijdag 9.oct.

Ik heb me vannacht prima vermaakt: disco muziek uit een paar enorme boxen aan de overkant van de weg, toeterende auto’s, bussen en vrachtwagens, schreeuwende Tanzanianen buiten en in het hotel en een hel verlichte kamer door een buitenlamp. Kortom dolle pret hier! Om 9.00 u. viel de stroom uit ( geen Internet verbinding meer op de kamer ) en volgens Mwamasika zou dat 12 uur duren. De komende 3 maanden is dit in de Mbeya regio zeker geen uitzondering maar meer regel!  Bijna 70% van de electriciteit wordt opgewekt door krachtcentrales en het probleem is de droge tijd, weinig of geen water en dus geen stroom. Om 18.00 wordt het donker en tot 22.00 u / 23.00 u. geen licht. Kaarslicht….. toch een beetje een vervroegde kerstsfeer hier in een uithoek van Tanzania. Vanmiddag mag ik het Vehicle Project uitleggen aan het personeel van de Ilemi School. Voorjaar 2009 is het project Vocational Education Higher Categories and Levels (VEHICLE) gestart. Met dit programma gaan PUM-experts het beroepsonderwijs in partnerlanden ontwikkelen en ondersteunen. Lokale bedrijven zijn gebaat bij goed beroepsonderwijs. Voor de Ilemi School betekent dit 2 a 3 jaar lang  het delen van kennis en expertise t.a.v. verschillende onderdelen: ICT, Didactische en Pedagogische benadering van studenten, Agrarisch Onderwijs, Milieu Onderwijs het opzetten van Businesss Administration e.d. Verschillende PUM experts zullen de school bezoeken en een aantal weken ( van 3 tot 5 weken ) hun kennis delen met het onderwijs team. De school komt ook in aanmerking voor methodes en boeken m.b.t. de verschillende vakken. ‘s Middags ook nog een bezoek gebracht aan de Regional Commissioner, dhr. John Mwakipesile, een met ons vergelijkbare functie van Commissaris van de Koningin. De regio Mbeya is ongeveer 6 keer zo groot als Nederland! Hij was erg enthousiast m.b.t. het project en wil contact met mij onderhouden.

zaterdag 10 oct.

Een tweede nacht waarbij de slaap is verruild voor een heupwiegend schuivelen op de maat van de muziek naar het toilet. Met deze hitte gaan er liters mineraalwater naar binnen maar gelukkig is het toilet onder handbereik. Midden in de nacht een douche genomen, want slapen kun je toch niet ( transpireren wel…) We hebben vadaag o.a. de zaal bezocht waar ik zaterdag 17 oct een presentatie mag houden m.b.t. het Vehicle Project voor afgevaardigden van het “bedrijfsleven” en belangstellenden. Het bedrijfsleven in de stad Mbeya bestaat grofweg uit 2 banken ( NMB en Stanbic bank ) en een Telecom bedrijf ( TTCL ) verder heb je veel eenmans bedrijfjes op agrarisch gebied op een stad van ongeveer 300.000 inwoners. ‘s Avonds verhuisd naar het Moravian hostel aan de buitenkant van de stad Mbeya.

 zondag 11 oct.

Ik had Mwamasika gevraagd of ik mee mocht om een kerkdienst te bezoeken van zijn kerkelijke gemeenschap. Stel het kerkgebouw niet voor als een op kleine schaal ontworpen kathedraal, maar de vergelijking met groot uitgevallen container komt dichter in de buurt. Vier muren en een dak van golfplaten. Geen glazen ramen, maar openingen waar wind en regen vrij spel hebben in de regentijd ( nov t/m mrt ) dus plastic zakken voor de ramen of een paar doeken. Geen verwarming in de regentijd, geen licht maar wel een paar oude houten banken. ( zie foto’s ) Bij binnenkomst was de kerkdienst al aan de gang: geen luisteren naar de preek, maar een uitbundig uiten van diepe emoties waarbij ieder voor zich een gebed eruit schreeuwde. Een vrouw leek mij in trance en huilde tevens tijdens haar gebed. Ondanks deze mij volkomen onbekende wijze van een kerkdienst houden, voelde ik mij al heel snel hier thuis. Dit hoort bij deze cultuur.  De gebeden kwamen langzaam tot een lager geluidsniveau en de pastor was de laatste die ophield te bidden. De vrouw die haar tranen de vrije loop liet, begon te zingen en daarna de rest van de kerkgangers en liepen al zingend en heupwiegend door de kerk. Zeer boeiend om te zien: toch was er een bepaalde orde in deze chaos, een zeer ritmisch gebeuren. Geen muziek instrument komt er aan te pas. Men heeft gewoon niets in deze streek, dan een paar kleren en slippers. Een jonge vrouw betrok kleine kinderen op een magnifieke wijze ( drama ) in deze kerkdienst. Op zondagavond 18 oct kwamen de pastor en 3 vrouwen afscheid nemen van hun “ blanke gemeentelid” .

Volledig album bekijken

 

maandag 12 oct.

In het Moravian Hostel had ik een "hidden room" gekregen en die zou erg rustig zijn?! Om 20.00 u. aangekomen in het hotel en al gauw bleek de electriciteit was uitgevallen. Geen licht dus, maar wel een kaarsje van de receptie gekregen. Een vroege Kerstavond...!Toch maar besloten om op bed te gaan, want lezen is onmogelijk bij kaarslicht. Wat ik niet wist dat ongeveer 30 meter van het Moravian hotel een hal was waar o.a. bruiloften werden gevierd. En dat nu het geval. Om 20.30 u. gingen de boxen vol open en dat duurde tot 3.15u. maandag morgen. Om 5.00 u. eindelijk in slaap gevallen. Maandagavond verhuisd naar de fam. Mwamasika die aan de west kant van Mbeya wonen in een redelijk rustige omgeving.

dinsdag 13 oct.

Voortreffelijk geslapen en vandaag gesprekken met de afzonderlijke leerkrachten gevoerd m.b.t  het hele Vehicle Project. 's Middags een afspraak met de Stanbic bank gemaakt en een gesprek met de Branch Manager gehad. Een van de voorwaarden van de PUM is dat het bedrijfsleven ( voor zover we in Mbeya kunnen spreken van bedrijfsleven ) kan aangeven wat zij t.a.v. het vak Business Administration en Agrarisch Onderwijs wenselijk vinden en vast willen leggen in het leerplan. Zo kan een betere aansluiting plaats vinden van studenten die willen solliciteren binnen het bankwezen of binnen de Agrarische sector. Het kan ook niet  uitblijven maar vandaag zijn de maag- en buikklachten weer begonnen. Vlees en vis moet je zeker niet eten in dit gebied. 's Morgens een soort oliebol en scrambled eggs en 's avonds rijst met groente ( gekookt!!! ). Geen lunch, dat is er gewoon niet. De meeste kinderen krijgen een keer per dag iets te eten in deze regio en verblijven de rest van de dag spelend op een vuilnisbult. Geld om naar school te gaan is er niet, dus geen onderwijs!!!